Corina e Lubin (n°131)

Sota d’aqueu bèu ciel,
que fòra cadun vanta,
E dont l’ivèrn sovent
sembla un printemps qu’encanta,

A Niça, luec divin,
jardin totjorn florit,
Doi calenhaires urós,
l’un de l’autre cherit,
Lubin dau tendre còr,
Corina la timida,
Passavan plens d’amor
lu moments de la vida.
Ren non èra plus bèu
que de lu veire ensems,
A l’amour toi lu jorns
si brutlava d’incens,
E semblava aqueu dieu
qu’es monarca a Citera
D’un avenir ben doç
li durbir la carriera.
Non son pas plus constants,
plus tendres, plus urós
Que Corina e Lubin
doi pijons amorós.

J. R. Rancher

Lu lops (n°101)

Un jorn ai autres parrier s’acaba

Mas lu lops bauban totjorn

Un jorn ai autres parrier s’acaba

Ma lu lops gardan li presons

Son sortits sensa ren dire

Per tracolar e semenar la paur

Son sortits sensa ren dire

Mascarats de vergonha d’espavent

Si son jetats dins lo còr de la vila

Sensa regarjar cu èra davant

An chaplat en cada caire

Set qu’avion de sang e de carn

Son totjorn per carriera per camps

Maufidatz-vos perque segur deman

Vi caleràn coma fòl sus l’esquina

Per vi laissar sensa sang en mitan

Venètz amics anèm faire la cocha

Li estofar coma garris bastards

Per fins que pas un solet s’escape

D’aquí que vengue lo jorn deman

Un jorn coma minga autre si leva

Dai planas ai bòscs bofa lo vent

Embriacs folandran de libertat

Lo jorn si leva si cau ajudar

Un jorn ai autres parrier s’acaba

Mas lu lops bauban totjorn.

Alan Pelhon