Aiga clòta e neblalha au fons dels èimes
lo desespèr grandàs de la palús
s’ufla de bèus silencis viradisses
dins lo groüm de nòstras consentidas
rauset, dins l’aura, fiblarèl
coma nòstras destinadas d’orguòlh e de fanga...
e detràs i a aquela set
la lutz que se cèrca un camin.
Joan Frederic Brun
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Joan Frederic Brun. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Joan Frederic Brun. Mostrar tots els missatges
2010-03-10
Subscriure's a:
Missatges (Atom)