L'èrba d'agram (n°127)

L'èrba d'agram, ieu l'ai culhida
Sus la cròsa del paure mòrt
Marrida grana, l'ai brandida
Als quatre caires del meu òrt 

E lo grand vent de la misèria
L'escampilha sus la mia tèrra
Al vòstre sègle de l'aram
Que venga patz, que venga guèrra
Semeni, ieu, l'èrba d'agram.

Joan Bodon 

Alba de l'interlenga (n°51)

Un amic que me comprenga

Dins cada pòrt de la nuèch.

L’amor es sus cada lenga,

L’estela sus cada puèg.

Lo rossinhòl que me crida,

Gingola pas mai lo chin.

Per cercar l’alba complida

Partirai dins lo matin.

Pas degun que me sostenga,

Perqué me tiran del lièch ?

Un anèl sus cada lenga,

La ròda: serai al mièg.

Lo rossinhòl que me crida,

Gingola per ieu lo chin.

Veirai pas l’alba complida,

Morirai dins lo matin.

Mas la mòrt cal que me prenga.

Tornarai ligar lo cluèg.

Ligam viu de l’Interlenga,

Sens ieu lo pan serà cuèch.

Un rossinhòl totjorn crida.

Per apasimar lo chin

Se lèva l’alba complida,

La primalba del matin.

Joan Bodon

Lendeman de fièira (n° 50)

Dins la botelha vuèja demòra ges de vin.

Pausi mon escudèla; la sopa va fregir

Mas la pòdi pas beure, la tornariái vomir.

Sièis oras al relòtge, tot sol me cal partir;

Cargui la pèl de bèstia: me vòli plan vestir.

Ai lo fèl sus la lenga tant lo fetge me dòl,

Lo cap que me torneja, l’aranha fa trantòl.

Defèci de ma vida : se pendolar pel còl...

Sul nas quicòm me fissa, benlèu qualque biçòl.

Escampi l’escudèla, escantissi lo lum,

Barri sus ieu la pòrta, prautissi l’estorrum

Que raja dels estables. Sentissi lo porcum.

Lo vent negre m’eissuga tres gotas d’amargum.

« Aquela aiga de raja » cantava lo pepin.

Caissals que se reganhan per voler me mordir,

Mila flors sus las tombas per Totsants van florir.

Sarri fòrt l’agulhada, segrai lo meu camin.

Un mes, una autra fièira, mon amic e de vin.

Joan Bodon